Dün ve Bugüne Bakarak Ben :)

Üşengecin depresyonu da böyle oluyor işte... of kim gircek depresyona şimdi deyip dün akşam aldığım bir telefonunda etkisiyle kendime geldim... :) Beni bu havalar bozdu... aslında beni bu geçmediğimiz kış saati uygulaması bozdu... İki kıştır ben bu haldeyim... neden çünkü karanlıkta uyanmak ruhuma iyi gelmiyor... ondandır etkilenmem en küçük olaylardan,diyaloglardan... gören de büyük büyük şeyler yaşıyorum zanneder... Allah'ım sen benim eşekliğime bakma...şükür olsun sağlıklı girdiğim her yaşa... İnsan hep mutlu olsa zaten anlar mı mutluluğun değerini... Hayat akıyor...yeni fırsatlarla... 

Dün bir arkadaşımın dediği gibi önüme bakmalıyım... geçmişi değiştirme gücüne sahip değilim... Buna kafa yormak beni yormaktan başka bir şe yaramayacak... geleceği çizmek elimde ama planlarla bunu yapamam... bugünü,bu ana yapacağım dokunuşlar geleceğimi belirleyecek.. Bu nedenle enerji mi ana odaklamalıyım...

Bu arada spora başladım demiş miydim? hayatımda ilk kez spor salonuna yazıldım... Aslında açık hava,doğa insanıyım ben.Kapalı yerlerde yapılan sporti aktiviteler bana göre değil. Ama  uzun zamandır ertelediğim yogaya bugün başlıyorum... Yazın deniz kenarındaki deneyimimden sonra bu kadar beklememem gerekiyordu aslında.( Ah yaz ah... Deniz,kum.. özledim...) Ama bir yer bulmak kolay olmadı. Bir iki ay takılayım sonra kendimi atarım yine doğaya... 

 Ama kış için biraz hareket etmem şarttı... Biraz vücudum yorulsun da beynim boş şeyler düşünmekten vazgeçer,zamanı kalmaz belki :)

Sonuç; hayat iniş ve çıkışlarla dolu... İnanç... neye,kime farketmez inanmak lazım bu hayatta bir şeylere... çünkü hayat o zaman çekilir oluyor... Geleceği bilmiyoruz... ışığımız sönmesin ki güzellikler hep bizimle olsun... o zaman namaste ;)